Terugblik op Mei 2016

Hallo weer,

Een beetje laten dan belooft, maar hier dan toch mij post voor deze week.
Deze maand zou ik zeker een succes willen noemen. Ik had mezelf namelijk voorgenomen om minstens vier, liefst nog vijf boeken te lezen deze maand en wat denk je dat ik gedaan heb? Jawel, ik heb deze maand maar liefst acht boeken gelezen:

- Cirque du freak: A living nightmare - Darren Shan
- Cirque du freak: The vampire's assistant - Darren Shan
- Cirque du freak: Tunnels of blood - Darren Shan
- Carry on - Rainbow Rowell
- De Schaduwganger - Joris Tulkens
- The memoirs of Sherlock Holmes - Sir Arthur Conan Doyle
- De elfenheuvel: het testament van Kortan - Gert Goovaerts
- De elfenheuvel: De elfenjager - Petra Pardon

Toegegeven, de boeken van Cirque du freak en De elfenheuvel zaten in een lekker handige bundel, maar toch .. Ik heb ze gelezen hé, of dat nu in één of vier bindingen is.

Hieronder zal ik in het kort even op elk boek (of serie boeken) ingaan, voor een volledige review van deze boeken volg je de links.

Cirque du freak lees hier de volledige review
Toen ik aan Cirque du freak begon, deed ik dat met weinig enthousiasme. Maar terwijl de pagina's voorbijvlogen, geraakte ik steeds meer gehecht aan de personages en wilde ik steeds weer weten hoe het verderging. Al bij al een succes dus.

Carry on lees hier de volledige review
Dit boek is eigenlijk een beetje het tegenovergestelde verhaal van Cirque du freak. Ik ben met hoge (misschien té hoge) verwachtingen aan dit boek begonnen en al bij al sloeg dat wat tegen. Het verhaal kwam traag op gang en was voorspelbaar, het einde was erg anticlimactisch, ...
Ondanks dat alles vond ik het wel een leuk boek, in de fijne, vrolijke stijl, die ik van Rainbow gewoon ben. Ik had er alleen meer van verwacht.

De schaduwganger
Na bijna drie weken weet ik nog steeds niet wat ik van dit boek moet vinden. Het was zeker interessant om te lezen, maar een echte verhaallijn kon ik er niet in terugvinden. Flashbacks en metaforen genoeg, maar de personen waar het over gaat staan aan het eind van het boek nog steeds waar ze begonnen zijn. Een vreemd boek, maar zeker eens de moeite om te lezen.

The memoirs of Sherlock Holmes
Shelock Holmes, moet ik hier echt nog iets over schrijven? Ik ben grote fan van de bbc reeks Sherlock (Waar blijft dat verdomde vierde seizoen trouwens?) , waardoor ik ook meer geïnteresseerd geraakte in de originele verhalen over Sherlock en toen die in de nieuwe bbc covers uitkwamen heb ik er dan maar metteen een paar gekocht. Leve het boekenfestijn!
Dit specifieke boek is een collectie van verschillende verhalen, eindigend met The final problem, waarin zoals we allemaal weten, onze geliefde detectieve aan zijn eind komt.
Ik vond niet één verhaal per sé beter of slechter dan een ander maar heb wel met plezier het hele boek uitgelezen.

De elfenheuvel
Ik heb deze serie met plezier gevold op ketnet (lees: dvd) en wilde dan ook de boeken lezen. Deel één en twee had ik al even achter de kiezen en toen ik voor deze maand nog een paar snelle boeken zocht, schoten deze me direct te binnen. De zijn uiteraard geschreven voor kinderen, dus lezen ze voor mij lekker weg, perfect als je een doel in te halen hebt. (de reading challenge van Goodreads, ik loop een beetje achter.)

Al bij al dus een geslaagde leesmaand. Kijk rechtsboven op de blog om te zien wat in deze maand lees.

Carry on - Rainbow Rowell

Titel: Carry on

Auteur: Rainbow Rowell

Genre: YA

Aantal pagina’s: 522

Uitgever: MacMillan

Gem. prijs: €10

Waardering:

Simon Snow is de ergste uitverkorene ooit. Tenminste, dat is wat zijn kamergenoot Baz zegt. En Baz mag dan wel een slechte en vervelende vampier zijn, hij heeft waarschijnlijk wel gelijk. De helft van de tijd kan Simon niet eens met zijn magie overweg, de andere helft van de tijd laat hij dingen afbranden. Zijn mentor vermijdt hem, zijn vriendin heeft het uitgemaakt en er rent een magie-verslindend monster rond wat exact hetzelfde uiterlijk als Simon heeft. Baz de tijd van zijn leven hebben met al dit, als hij er zou zijn geweest. Het is het laatste jaar op Watford School of Magicks, en Simon’s aartsrivaal komt niet eens opdagen.

Zodra ik hoorde dat er een Simon Snow boek zou uitkomen, wist ik dat ik het moest hebben. En wel zodra het uitkwam. Toegegeven, dat is niet helemaal gelukt. Oeps. Nu heb ik eindelijk het boek in mijn handen en kan niet wachten om het te lezen! Dat was dus vorige week.

Toen ik aan het boek begon wist ik niet goed wat te denken, ik wou geen “spoilers” en heb dus weinig, om niet te zeggen geen, research gedaan naar dit boek. Ik had dus geen idee of dit Cath’s fanfiction, De “echte” Simon snow of een andere adaptatie van Rainbow zelf was. Dat laatste was op dat moment nog niet eens in me opgekomen. Ik hoopte vooral op Cath’s fanfiction. Helaas.

Nu, daarmee bedoel ik niet dat ik dit een slecht boek vond, in tegendeel. Het duurde wel even voor ik echt helemaal weg was met dit verhaal, net omdat ik niet wist wat soort verhaal het zou worden. Eigenlijk begon ik het pas echt leuk te vinden toen Baz eindelijk toegaf gevoelens te hebben voor Simon, waardoor ik toch mijn puntje van mijn lijst kan schrappen (zie 2016 reading goals update).

Al bij al vond ik dit een geslaagd boek, behalve dan het einde. De plot twist vond ik geen enkel probleem, briljant zelfs. Alleen was het zo snel afgelopen. Het voelde alsof het laatste hoofdstuk van Harry Potter (waar dit boek heel veel mosterd gehaald heeft) zou hebben bestaan uit: “En toen won Harry en Voldemort gaat dood. Einde.”

Ook vind ik het een beetje raar dat Simon met die vleugels blijft rondlopen.

Het was grotendeels voorspelbaar maar toch origineel, kort door de bocht, prachtig geschreven, en ongelooflijk schattig. Simon en Baz moeten wel het schattigste literaire koppel ooit zijn alleen spijtig dat ze dat zelf pas in het laatste derde van het boek doorhebben.

Kortom, een boek vol tegenstellingen en onmogelijkheden.